< Home > < Chat Room > < Guest Book > < Links > < Contact Us >

Best.in.th :: เรื่องราวช่วงหนึ่งของชีวิตค่ะ แต่งไว้เป็นที่ระลึกให้พี่ชายที่แสนดี

From: Tipa Vichianvatin <muphan037@yahoo.com>
Subject: ร่ววมส่งบทความ
Date: Thu, 24 Jan 2002 11:15:23 -0800 (PST)

สวัสดีค่ะ มีเรื่องราวดี ๆ ส่งมาให้พิจารณา แต่งเอง เป็นเรื่องราวช่วงหนึ่งของชีวิตค่ะ แต่งไว้เป็นที่ระลึกให้พี่ชายที่แสนดี ลองพิจารณาดูนะคะ

"ค่ะ" ปิงปองรับคำแบบสงบ คำพูดของบ็อบถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ถ้อยคำที่เลิศเลอ แต่มันก็เป็นคำพูดที่สวยงามที่สุดสำหรับเธอในเวลานี้
"ดึกแล้ว เอ็งเข้านอนได้แล้วล่ะ ฟ้าที่สดใสของวันพรุ่งนี้รอเอ็งอยู่ อย่าลืมนะว่าเอ็งไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว เอ็งยังมีพี่เสมอ พี่รักเอ็งนะ ปิงปองน้องรัก"
"ค่ะ" ปิงปองรับคำแล้วก็วางสายลง เธอล้มตัวลงนอนตามที่พี่ชายของเธอบอก ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยากนอนก็ตาม เพราะหัวใจของเธอมันตื่นตลอดเวลา แต่เธอก็ต้องพยายามข่มตาให้หลับ เพราะเธอหวังว่าเมื่อตื่นขึ้นมาในวันพรุ่งนี้ เธอจะได้เห็นฟ้าที่สดใสอย่างที่พี่ชายของเธอบอก

******************

"ฮัลโหล พี่บ็อบเหรอคะ" ปิงปองทักทายพี่ชายของเธอ แต่ในวันนี้ไม่เหมือนเมื่อวาน น้ำเสียงที่สดใสทำให้ปลายสายรู้สึกแปลกใจ
"เออ ปิงปองเหรอ เฮ้ย! น้ำเสียงดีขึ้นเยอะหนิ แบบนี้สิวะถึงจะเป็นไอ้ปิงปองน้องรักของพี่ เป็นยังไงบ้าง" บ็อบรูสึกดีใจที่น้องสาวของเค้ากลับมาร่าเริงเหมือนเคย
"หนูมีข่าวดีค่ะพี่"
"ข่าวดีอะไรวะ อย่าบอกนะว่า เอ็งมีแฟนใหม่แล้ว" บ็อบแซวน้องสาวแบบค่อยคลายความกังวล
"บ้าเหรอพี่ ใครจะไปมีแฟนใหม่เร็วขนาดนั้น ข่าวดีของหนู ก็คือ พี่โฟมเค้ากลับมาคืนดีกับหนู แล้วล่ะ" ปิงปองตอบกลับด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
"เฮ้ย! จริงอ่ะ นี่เมื่อวานมันเพิ่งจะบอกเลิกกับเอ็งเองนะ ไอ้นี่มันท่าจะเพี้ยนแล้วมั้ง แล้วทำไมมันถึงกลับมาคืนดีกับเอ็งวะ" บ็อบตื่นเต้นไม่แพ้น้องสาวเหมือนกัน
"ก็พี่เค้าบอกว่า เค้าไม่คิดว่าหนูจะเสียใจมากขนาดนี้ เค้าบอกว่าเค้าสงสารหนู"
"กลับมาเพราะสงสารเหรอ นี่ ปิงปอง พี่ขอเตือนอะไรเอ็งหน่อยนะว่า คนเราน่ะถ้ามันมีครั้งที่หนึ่งแล้ว มันก็อาจจะมีครั้งที่สองก็ได้นะ แล้วการอยู่ด้วยกันเพราะความสงสารน่ะมันอาจจะไม่จีรังเหมือนการอยู่ด้วยกันด้วยความรักและความเข้าใจหรอกนะ อย่าหาว่าพี่แช่งเลยนะ แต่เอ็งทำใจไว้บ้างก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องมาเสียใจเหมือนเมื่อวานนี้ บอกตรง ๆ นะ สภาพมันทุเรศว่ะ"
"โอ้ย! พี่ หนูไม่สนหรอก ขอแค่พี่เค้ายังอยู่กับหนูก็พอแล้ว และอีกอย่างหนูก็เชื่อว่าสักวันหนึ่งความรักที่หนูมีให้กับพี่เค้า มันจะทำให้พี่เค้ากลับมาเหมือนเดิม ประมาณ "Love will lead you back" ไง หนูเชื่ออย่างนั้นนะพี่"
"เออ ตามใจเอ็ง เตือนแล้วไม่ฟัง แล้ววันหลังอย่ามาร้องห่มร้องไห้ใส่หูพี่อีกนะ"
หลังจากโทรส่งสารที่น่ายินดีเสร็จปิงปองก็วางสายลง แล้วก็ล้มตัวลงนอน วันนี้ช่างต่างจากเมื่อวานเหลือเกิน สิ่งที่พี่ชายของเธอพูดเป็นความจริง เพราะวันนี้เธอได้สัมผัสกับท้องฟ้าที่สดใสอีกครั้ง

******************

"ฮ้ลโหล พี่บ็อบเหรอคะ" ปิงปองทักทายกับพี่ชาย
"เออ ไอ้ปิงปองเหรอ เป็นไงบ้างล่ะเรา ที่เรียนใหม่ เพื่อนใหม่ ดีมั้ย" บ็อบทักทายกลับ
"ก็ดีค่ะ แต่งานเยอะชะมัดเลย นี่ขนาดอยู่ปี 1 แล้วก็เพิ่งจะเปิดเทอมนะเนี่ย"
"เออ อย่าบ่นเลยน่า ตั้งใจเรียนเข้า แป๊บเดียวเดี๊ยวก็จบแล้ว"
"จ๊ะ" ปิงปองรับคำ พี่บ็อบจ๋า หนูมีเรื่องจะบอก" เธอส่งเสียงออดอ้อนตามประสา
"ว่ามาเลยน้องรัก"
"พี่ หนูเลิกกับพี่โฟมแล้วนะ"
"เฮ้ย! จริงอ่ะ อะไรของพวกเอ็งวะเนี่ย อยู่ๆ ก็เลิก อยู่ๆ ก็ดี แล้วอยู่ๆ ก็เลิกกันอีก" บ็อบรู้สึกงุนงงกับสิ่งที่ได้ยิน
"แล้วทำไมถึงเลิกกันวะ"
"ก็มันไม่มีอะไรดีขึ้น แล้วเน่ยพี่เค้เก็ไปเรียนตั้งโคราช ยิ่งไกลกันมันก็เลยยิ่งต่อกันไม่ติดน่ะสิ แต่คราวนี้หนูเป็นคนขอเค้าเลิกเองนะ"
"อะไรนะ เอ็งเป็นคนขอเลิกเองเหรอ แล้วทำใจได้เหรอไง"
"ได้สิพี่ จากวันนั้นที่เค้าเคยขอเลิกกับหนูจนถึงวันนี้น่ะ ก็ปีนึงแล้วนะ หนูก็อาศัยเวลาที่ผ่านมานี่แหละ ก็ประมาณใช้เวลารักษาแผลใจไง เพราะเวลายิ่งผ่านไป หนูก็ยิ่งรู้ว่าระหว่างหนูกับพี่เค้าน่ะหมดทางแล้ว ขืนอยู่ต่อไปก็เหมือนผูกมัดกันเปล่าๆ หนูเองก็ทนไม่ได้หรอกพี่ที่จะอยู่กับคนที่เค้าไม่ได้รักเราน่ะ ตาสว่างแล้วพี่"
"แล้วเอ็งไม่เป็นอะไรแน่นะ" บ็อบถามน้องสาวกลับเพื่อความแน่ใจว่าเธอจะไม่ฟูมฟายเหมือนเมื่อก่อน
"แน่สิพี่ ไม่อย่างนั้นหนูก็ร้องไห้ให้พี่ฟังไปแล้ว"
"เอ็งเสียใจมั้ย"
"ก็มีบ้าง แต่ไม่เป็นเรามากหรอก เดี๋ยวอะไรๆ มันก็ดีขึ้นเอง พรุ่งนี้ยังมีฟ้าที่สดใสรอหนูอยู่นี่คะ"
"เอ้อ! มันต้องอย่างนี้สิวะ น้องพี่ ผู้ชายดีๆ มีอีกตั้งเยอะ แต่ว่า...พี่เสียใจว่ะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้เนี่ย พี่คิดว่าเอ็งน่าจะไปได้ดีแล้วนะ" บ็อบทำเสียงเหมือนจะร้องไห้ เพราะถึงแม้เค้าตะดีใจที่น้องสาวของเค้าเข้มแข็งขึ้นและโตพอที่จะเข้าใจอะไรๆ ในโลกแล้ว แต่เค้าก็อดรู้สึกเสียใจและเสียดายระคนไปกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับน้องสาวของเค้า
"โธ่ พี่จะเสียใจไปทำไม โอ๋...แต่ช้าแต่..." ปิงปองพูดเชิงปลอบพี่ขายพลางหัวเราะ
"เออ แต่พี่ก็ดีใจนะที่เอ็งแข็งแกร่งขึ้น สมกับเป็นน้องพี่จริงๆ" บ็อบชื่นชมในความเข้มแข็งของน้องสาวของเค้า
"อ๋อ แน่สิพี่ ก็หนูน่ะเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ" ปิงปองตอบกลับแบบทีเล่นทีจริง
แต่ใจจริงแล้วเธออยากจะบอกกับพี่ชายของเธอว่า ก็เพราะเป็นกำลังใจที่พี่ชายเคยให้กับน้องสาวคนนี้เมื่อนหนึ่งปีที่แล้วนี่แหละ ที่ทำให้เธอมีกำลังที่จะลุกขึ้นยืนได้ เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เธอเจอกับปัญหาและรู้สึกท้อแท้ สิ่งที่พี่ชายพูดจะกลับดังขึ้นในโสตประสาททุกครั้งไป
"เมื่อไหร่ที่เอ็งรู้สึกว่าเอ็งไม่มีใคร แต่เอ็งจะยังมีพี่เสมอ พี่จะอยู่ข้างเอ็ง เป็นกำลังใจให้เอ็ง พี่รักเอ็งนะ ปิงปอง" ประโยคนี้แหละที่เป็นเหมือนวัคซีนชั้นดีให้กับเธอ เพราะมันทำให้เธอรูว่า ถึงแม้ว่าพี่บ็อบจะเป็นเพียงแค่พี่ชายร่วมสาบานของเธอ แต่พี่ชายคนนี้ก็รักเธอจริงๆ

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกสิ่งนะคะ หนูรักพี่ค่ะ พี่ชายที่แสนดี

*ไม่รู้จะหาคำดีๆ คำไหน
มอบคืนให้พี่ชายในวันนี้
สำหรับกำลังใจที่พี่มอบให้ด้วยดี
ทำให้ฉันวันนี้ลุกขึ้นยืนได้
เพราะความรูสึกที่มีมันลึกล้น
เปี่ยมอยู่ในใจคนที่มอบให้
มีเพียงความรู้สึกที่เรารู้กันในใจ
และคำพูดธรรมดาง่ายๆ ว่า
"ขอบคุณจริงๆ"


* ความรู้สึกดีดีของพี่กับน้อง สุระ&กระแป๋ง

ถ้าชอบหน้านี้ ส่งหน้านี้ให้เพื่อนคุณทางเมล ได้ที่นี่

ชื่อผู้ส่ง: ( ตัวเรา )
Email : เพื่อนเรา

freechat | mrpalm | sadudrak | hadyai | จตุคามรามเทพ
www.narak.com | บ้านทอมดี้ | www.narak.com
PHA HIV AIDS | เกม เกมส์ | รหัสไปรษณีย์ Postcode
สถิติหวย ตรวจหวย ใบตรวจหวย | Barbie Dress
งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ
Directory หาเพื่อน Msn List รถมือสอง

Copyright © 2000 - 2002 http://best.in.th. All right reserved.